رمان خانه پوده

به نام خدا منتظر: ای دل بی قرار خسته نشو منتظر بمان ای چشمهای منتظر بسته نشو باز هم به جاده خیره شو شاید هنوز به یادت باشد شاید دلش هوایت را کرد و باز گشت شاید لبخند فراموش شده باز گردد شاید اشک هر روز و هر شب فراموش شود شاید این بغض در گلو خواموش شود شاید حضورش در کنارت حس شود شاید....شاید.....شاید............ محبوبه دهقانی ...

به نام خدا چشم انتظار: همیشه تو بودی.....دلم را ربودی به جز دل نگارم.....وجودم تو بودی با چشمان عاشق.....به راه انتظارم بیایی به پیشم.....امان و قرارم بیا ای امیدم.....شرارم شرارم به جز تو امیدی.....به این دل ندارم نگارم نگارم بیا بی قرارم نگارم نگارم بیا بی قرارم به یادم نبودی.....کجا رفته بودی دلم را چراتو.....با خود برده بودی به یاد تو بودم..... به هر جا که بودم ولی تو ندیدی.....که آواره بودم به کوهو به صحرا .....به جنگل به دریا به شهرو به روستا.....به دیروز و فردا نگارم نگارم بیا بی قرارم نگارم نگارم بیا بی قرارم محبوبه دهقانی...